Medycyna pracy bez umowy powierzenia - PDPS - Program do RODO

Medycyna pracy bez umowy powierzenia

Definicje

Na początku zdefiniujmy wykonawcę i jego obowiązki. Zgodnie z art. 2 ust 1 ustawy z dnia 27 czerwca 1997 roku o służbie medycyny pracy (Dz.U.2018.1155 t.j. z dnia 2018.06.15), jednostkami organizacyjnymi służby medycyny pracy są:

  1. podmioty wykonujące działalność leczniczą w celu sprawowania profilaktycznej opieki zdrowotnej nad pracującymi, z wyłączeniem pielęgniarek i położnych wykonujących zawód w formach określonych odrębnymi przepisami, zwane dalej „podstawowymi jednostkami służby medycyny pracy”;
  2. wojewódzkie ośrodki medycyny pracy.

Zakres umowy dot. badań

Zgodnie z art. 12 w/w ustawy umowa powinna określać w szczególności:

  1. strony umowy oraz osoby objęte świadczeniami z tytułu umowy;
  2. zakres opieki zdrowotnej, który w odniesieniu do pracowników powinien obejmować co najmniej te rodzaje świadczeń, do których zapewnienia zleceniodawca jest obowiązany na podstawie Kodeksu pracy, niniejszej ustawy i przepisów wydanych na ich podstawie;
  3. warunki i sposób udzielania świadczeń zdrowotnych, a w szczególności: sposób rejestracji osób objętych umową, organizację udzielania świadczeń, tryb przekazywania zaświadczeń lekarskich o zdolności do pracy bądź nauki oraz sposób podania tych informacji do wiadomości zainteresowanych;
  4. sposób kontrolowania przez zleceniodawcę wykonywania postanowień umowy;
  5. obowiązki zleceniodawcy wobec zleceniobiorcy

Podstawy do przetwarzania danych przez podmiot medyczny

Zgodnie z art. 6 ww. ustawy wykonawca jest umocowany do realizacji zadań o których mowa powyżej, a zgodnie z art. 11 dane zawarte w dokumentacji badań i orzeczeń są objęte tajemnicą zawodową i służbową.

Dane te mogą być udostępnione wyłącznie osobom lub podmiotom wyznaczonym i zdefiniowanym w przepisach prawa. Dodajmy jeszcze występujący tutaj element tajemnicy zawodowej, którym objęte są wszelkie informacje i dane o pacjencie, które zostały pozyskane przez osobę fizyczną wykonującą zawód medyczny przy udzielaniu mu świadczenia zdrowotnego.

Należy tutaj przytoczyć art. 14 ustawy z dnia 6 listopada 2008 roku o prawach pacjentów i Rzeczniku Praw Pacjenta (Dz.U.2017.1318 t.j. z dnia 2017.07.04), gdzie w celu realizacji prawa pacjenta do tajemnicy informacji z nim zawiązanych osoby wykonujące zawód medyczny są obowiązane zachować w tajemnicy informacje związane z pacjentem, w szczególności ze stanem zdrowia pacjenta, dane osobowe, jego status społeczny, rodzinny. W badaniach o których mowa powyżej występuje także dokumentacja medyczna kształtowana treścią ROZPORZĄDZENIA MINISTRA ZDROWIA z dnia 29 lipca 2010 r. w sprawie rodzajów dokumentacji medycznej służby medycyny pracy, sposobu jej prowadzenia i przechowywania oraz wzorów stosowanych dokumentów Dz.U.2010.149.1002 z dnia 2010.08.16) w której wskazano między innymi, że dokumentacja medyczna jest własnością podmiotów obowiązanych do jej prowadzenia, jest przechowywana przez jednostkę która ją prowadzi, a okres przechowywania wynosi 20 lat.

Podsumowanie

Podstawą przetwarzania danych osobowych przez jednostki medycyny pracy nie będzie więc pisemna umowa zawarta z pracodawcą na podstawie art. 12 u.s.m. (art. 6 ust. 1 lit. b RODO), a obowiązki prawne wynikające z ww. przepisów (art. 9 ust. 2 lit. b i h w zw. z art. 6 ust. 1 lit. c
RODO) oraz ochrona żywotnych interesów osoby, której dane dotyczą (art. 9 ust. 2 lit. c w zw. z art. 6 ust. 1 lit. d RODO).

W opisanym przypadku zawarcie umowy powierzenia nie jest wymagane, a jednostka medycyny pracy nie będzie podmiotem przetwarzającym (procesorem). Wykonawca będzie „klasycznym” administratorem danych osobowych, gdzie w pełnym zakresie ma obowiązek wypełnić wymagania obowiązujących przepisów, także RODO.